یـک غــزل از تبــار تنهــایــی ... در سکـــوت تـو اتفاق افتاد

آمــدی از بهـــار بنـویســی ... درد در دفتــر تـو جــاری شد

گم شدی درسکوت انگشتت،از سرت شور و اشتیاق افتاد

بــــاز آبســتن غمــی تــازه...کنـــج تنهــایی خودت مــردی

دخترت ... پاره ی تنت ... غزلت ... توی چنگال باتلاق افتاد

بغـض بود و غمی ژنیـتیکی...نسل در نسل،بهت...تاریکـی

اتفاقی که مثل سیبی سـرخ،یا شراری که در اجاق...افتاد

بند نافش بریده شد با درد...توی تقدیـر شـوم خود چرخـید

بخت بد،سیب سرخ و شیرینت...عاقبت،دست یک چلاق افتاد