" باید به دست های جنون اقتدا کنم "

gapak — Wed, 30 Sep 2009 18:43:18 GMT

تو اين بن بست تكراري نذار اونكه نبايد شه

نذار بي تو بميرم...نه ،نذار آب از سرم رد شه

بيا برگرد از اين رفتن ، داري گم ميشي تو يادم

ببين ...من با اميد تو هنوز از پا نيفتادم

هنوز از پا نيفتادم ، بيا تا همسفر باشيم

دارم از درد تنهايي مي ميرم

نذار دست من از دستت جدا شه

بيا برگرد از اين رفتن عزيزم

بذار اين آخر دنيا نباشه

با اين دستاي يخ كرده بيا دستاتو قسمت كن

بگو كه اومدي باشي ، خيال ما رو راحت كن

بيا مرهم واسه داغ دل خون شقايق شو

يه بار ديگه با من باش...يه بار ديگه عاشق شو

بذار دنيا بفهمه كه دوست دارم...دوسم داري

نذار بي تو بميرم...نه،تو اين بن بست تكراري

نگو سهم من و تو ما شدن نيست

نگو كه تو هموني ...من همينم

نگو كه شب شده ، دارم هنوزم

تب خورشيدو تو چشمات مي بينم

gapak — Sun, 31 May 2009 23:13:18 GMT

بپیچ در شریانم... بخوان تمام تنم را

پر از هوای جنون کن نفس نفس زدنم را...

پر از هوای جنون کن سکوت سرد لبانم

و گیسوان بلند شکن شکن شکنم را

چه میشود اگر امشب در این هوای گرسنه

حضور بوسه ی مست تو پر کند دهنم را؟

تفنگیم که میان دو دست شوخ تو حیران

در انتظار چه هستی ؟ بکش گلن گدنم را!

نظاره کن که چگونه در این حقارت معصوم

به دست هات سپردم بکارت بدنم را

* * *

تو می روی و پس از تو در این جهنم تاریک

به دست کی بسپارم بهار پیرهنم را؟

بمان که روسری ام را به بادها بسپارم

رها کنم به هوایت تمام خویشتنم را ...

gapak — Tue, 11 Nov 2008 21:52:49 GMT

حالا که در قلبم حضورت جان گرفته

در چشم هایت بی سبب باران گرفته

انگار کار از کار قلب من گذشته

دیگر جنون در جان من جریان گرفته

با یک نگاهت شهر را دیوانه کردی

این درسها را چشمت از شیطان گرفته ؟

بد جور دلگیرم...کجایی تا ببینی؟

چندیست قلبم درد بی درمان گرفته

تو رفته ای ... خورشید هم تاریک مانده

انگار دنیا بر سرش قرآن گرفته

احساس خوبی نیست وقتی که برایم

هر لحظه شکل نقطه ی پایان گرفته -

من با خیال چشم هایی سر کنم که...

از من خدا و مذهب و ایمان گرفته

ـــــــــــــــــ

پیراهنت را می درم وقتی بیایی

امشب ذلیخایت تب عصیان گرفته

برگرد عزیز مصر قلبم...آه بی تو

این شهر رنگ و بوی قبرستان گرفته

gapak — Sat, 16 Aug 2008 19:44:18 GMT

قسمت نشد که با تو کمی گفت و گو کنم

با این دل شکسته تو را رو به رو کنم

قسمت نشد که لحظه ی غمگین رفتنت

با اشکها مسیر تو را شست و شو کنم

بوسیدنت که هیچ...بغل کردنت که هیچ

حتی نشد تو را به دل سیر بو کنم

بانوی شعر هات نبودم...دریغ و درد

حتی نشد که پیرهنت را اتو کنم

از یادها گذشتی و در باد گم شدی

حالا کجا حضور تو را جستجو کنم ؟

خالیست دستم از هیجانات این قمار

برگ برنده کو که برای تو رو کنم؟

* * *

قسمت نشد...تو رفتی و من مانده ام که باز

باید تمام عمر تو را آرزو کنم

gapak — Fri, 27 Jun 2008 21:12:15 GMT

دلم پر از خفقان شد , زمانه تکراریست

تنم اسیر همان زخم کهنه و کاریست

به لطف جاذبه چسبیده ام به خاکی که...

برای روز عزایم به فکر یک قاریست

میان گریه ی خود قاه قاه می خندم

عزیز , خرده مگیر , این جنون ادواریست

درون من کسی از درد و دود می پوسد

و گرم پرسه زدن در مسیر بیماریست

دلیل سرفه ی من را مپرس و باور کن

که هر که تجربه ی عشق داشت , سیگاریست

* * *

اگر چه از غزلم دل بریدی و رفتی

هنوز شور تو در لحظه های من جاریست...

gapak — Thu, 19 Jun 2008 21:38:18 GMT

این بغض ها که در تنت اتراق می کند

باران به شهر چشم تو قشلاق می کند

تو گرم گریه می شوی ... انگار یک نفر

قلیان درون سینه ی من چاق می کند

gapak — Sat, 12 Apr 2008 18:04:18 GMT

پروانه ات شدم تو ولی آتشم زدی

آرامش همیشه ی من را بهم زدی

پروانه ات شدم که به حکم خدای درد

یک سرنوشت تلخ برایم رقم زدی

یک سرنوشت تلخ , پر از پیله و قفس

سودای پر کشیدن از این خاک پر هوس

از هرم هر نفس نفست داغ می خورم

اما دلم خوش است که هستی , همین و بس

لبریزم از هراس... از این پوچی و عدم

از جاده های یک طرفه...از سکوت...غم

دارم درون ذهن خودم محو میشوم

"عاشق نبوده ای که ببینی چه میکشم"

من ماندم و هوای پر از احتمال تو

تاریک مانده ام که ببارد خیال تو

با یک اشاره نور بباران به شعر من

"ای آفتاب آینه دار جمال تو "

* * *

از چشم هاش درد سری نو درست شد

لب هاش سایه روشن سیب نخست شد

آه ای خدا دوباره هوس آتشم زد و...

یک نامه ی سیاه به سمت تو پست شد !

حالا عذاب هم بده...لب تر نمی کنم

آتش بزن... بدون لبش سر نمیکنم

خاکسترم کنی به خدا باز عاشقم

"من ترک عشق و شاهد و ساغر نمیکنم"

* * *

حالا بیا به حرمت این چشم دوره گرد

با من بخند...پاک کن از من غبار درد

برگرد تا به دست جنون اقتدا کنیم

" ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد"

gapak — Mon, 31 Dec 2007 16:47:18 GMT

ديگر بس است اين همه ديوانگي...بس است

سمت دلم نيا که شديدا هوا پس است

بايد دوباره گم بشوي از تمام من

تا حس کنم که واژه ي "مريم" مقدس است

حالا که قلب سنگ تو کوهي سترگ شد

وقتي عروسکم پر حسرت بزرگ شد

از من نخواه شعر بريزم به پاي تو

عمري گذشت..برّه ي اين قصّه گرگ شد!

شيطان به نام چشم تو در من گناه کرد

بغضي شکست و اشک مرا سر به راه کرد

ميراث چيست اينهمه تنهايي و سکوت؟-

چشمت که روزگار دلم را سياه کرد-

مغلوب اين مبارزه ي تن به تن شدم

در پارک هاي فاجعه غرق لجن شدم

يک عمر در جنون هوس آتشم زدند

صرفا به جرم اينکه ندانسته زن شدم

تا نقطه اي نمانده که خورشيد من شود

وقتي سکوت علت تبعيد من شود

بايد به دست هاي جنون اقتدا کنم

باران کجاست مرجع تقليد من شود؟

فردا که آسمان و زمين داغدار شد

وقتي زمان پر از خفقان و غبار شد

يک حرف تلخ فاجعه را جار ميزند

"مريم به دست شخص خدا سنگسار شد!"

gapak — Mon, 05 Nov 2007 14:58:18 GMT

غزل،غزل تو نشستی درون این دفتر

و ماجرا فقط این بود...انتظــــار از سر

نوشتمت و تو تکرار میشدی،این شد-

که سرنوشت غزلهای من شدی دیگر

نوشتمت که چطور آمدی و رفتی،من-

غریبه ای که در این شهر بی در و پیکر-

به هر که میرسد از انتظار می گوید...

ولی نمی کند انگار هیچ کس باور-

که رفته ای و به دریا رسیده ای اما

اسیر رخوت مرداب مانده نیلوفر !

رها شدن شده رویای هر شبم...حالا

چه فرق میکند آخر طناب یا خنجر؟!...

ببین که عاقبتم بی تو هیچ خواهد شد

بیا که باز نباشند چشم هامان تر

که باورم شود اینبار دست هامان نیز

رسیده اند به هم،آه...گوش شیطان کر

بیا و باز به تکرار شعر من برگرد

غزل غزل بنشین روی بهت این دفتر

gapak — Tue, 23 Oct 2007 21:29:24 GMT

از این همه التهاب کم کن باران

یک چادر خیس بر سرم کن باران

از سرخی لبهاش تنم سوخته است

لطفا بغلم کن...بغلم کن باران...